Doświadczone mamy z Canpolu radzą.

Dodaj swoją poradę

Histeria u dzieci - jak reagować?

Histeria to nagły, nieprzewidywalny wybuch emocji, nad którymi dziecko nie jest w stanie zapanować. Nie docierają do niego racjonalne argumenty ani krzyk czy kara. Dziecko wówczas traci kontrolę nad sobą, a często my rodzice nad całą sytuacją. Musimy jednak pamiętać, że histeria jest niejako wyznacznikiem rozwoju emocjonalnego dziecka. Świadczy o tym, że dziecko przeżywa skrajnie silne emocje – a to jest naturalne i potrzebne.

Z czego wynika histeria u dziecka?

Wywołać taką reakcję mogą różne zdarzenia. Wielu z nas napewno kojarzy się ona tylko z dzieckiem odstawiającym scenę w sklepie, gdy rodzic odmówił zakupu tego co ono akurat chciało. Jednak sytuacje takie zdarzają się dużo częściej w innych okolicznościach np. koniec jakiejś zabawy, powrót do domu z placu zabaw, konieczność odrobienia lekcji czy pójścia spać.

Jak sobie radzić z wybuchem histerii u dziecka?

Przedewszystkim musimy pamiętać, że najważniejsza jest nasza postawa. Aby pomóc dziecku przejść przez trudny moment, bezwzględnie musimy sami zachować spokój i postarać się opanować nasze emocje, ponieważ z pewnością dziecko wyczuje nasz lęk, wstyd czy złość.

Uważam, że aby pomóc dziecku się uspokoić, kluczowa jest rozmowa i okazanie mu poczucia bliskości i miłości. Należy postarać się również zrozumieć emocje dziecka, nie krytykować ich oraz po prostu spojrzeć na problem oczami malucha.

Bądżmy cierpliwi, poczekajmy, aż atak histerii u dziecka minie samoistnie. Kiedy się uspokoi porozmawiaj z nim o tym, co spowodowało jego złość oraz w jaki sposób może ją wyrażać inaczej następnym razem.Możemy zaproponować kilka "akceptowalnych" rozwiązań.( U mojej córeczki alternatywną pomocą jest np. boksowanie w poduszkę lub podarcie niepotrzebnej kartki papieru na kawałki) Możemy zaproponować dziecku nagrodę za dobre zachowanie następnym razem kiedy uda mu się zapanować nad emocjami.

Czego nie należy robić?

Przede wszystkim nie wolno krzyczeć, obrażać, bić czy grozić dziecku. Nie możemy pod żadnym pozorem obiecywać czegoś chcąc "przekupić" dziecko, aby się uspokoiło, jeżeli nie mamy w planach poźniej tego spełnić.Nie próbujmy rozmawiać z dzieckiem podczas napadu histerii, ponieważ ono i tak nie usłyszy żadnych tłumaczeń czy prób uspokojenia, a może to tylko pogorszyć sytuacje. (Na to będzie czas później)

Pamiętajmy, że nie należy ulegać dziecku, ponieważ nauczy się, że takie zachowanie przynosi oczekiwany dla niego skutek i możemy być pewni, że może się ono kolejny raz powtórzyć.

Dla nikogo sytuacja, w której dziecko dostaje napadu histerii nie jest przyjemna. Nie należy jednak za wszelką cenę ich unikać (np. nie zabierać dziecka do sklepu) albo wyciszać, by uniknąć przedstawienia (np. kupując zabawkę). To rozwiązuje problem wyłącznie na krótką metę i nie kształtuje u dziecka umiejętności radzenia sobie z własnymi emocjami w przyszłości.Wystarczy dać dziecku to czego tak naprawdę potrzebuje – naszą uwagę, miłość i akceptację. I żadna histeria nie będzie nam straszna. 

dominika12313

Komentarze

Sortuj komentarze: Wyświetlaj: komentarzy na stronę

Patrycjaj18

Bardzo dobrze i ciekawie napisane. Przyznam, że u mojego syna zdarzają się ataki histerii. W pierwszej kolejności próbuje z synen porozmawiać, zawsze staram się zrozumieć. Nam może się wydawać,ze dziecko nie ma powodu do histerii a jednak jest inaczej.
Mój syn ostatnio zrobił awanture. Po godzinie powiedział o co mu chodziło. Chcial inna bluzke niz mu uszykowalam
Bo on chcial z krokodylem bo bardzo pokochal te zwierzatka i chcial je miec przy sobie.
Niby to nie powod a jednak dla syna mialo to znaczenie.
Wysłuchałam, zrozumiala, przytuliłam i oczywiście powiedzialam synowi, ze ma prawo ubrac sie tak jak ma ochote. W koncu powinien miec prawo glosu i móc podejmowac swoje decyzje

dodano: 2019-01-12 00:05:50

MichuNi

Fajna porada, wiele slusznych uwag. Jedno, co warto dodac to to, ze jak czujemy ze wzbiera w nas zlosc to czasem lepiej ja wypuscic, pokazac dziecku ze takze takim emocjom ulegamy, niz to w sobie dusic. Przeczytalam kiedys u Jespera Juula ze wlasnie wazna jest tez nasza autentycznosc w kontaktach z dzieckiem i o ile taki wybuch emocji potem z dzieckie omowimy to jest to dla niego wrecz rozwojowe, uwiarygadniajace nas jako ludzi z krwi i kosci :)

dodano: 2019-01-09 11:57:15



Musisz się zalogować lub zarejestrować, żeby dodać komentarz.

Lista porad